znakkolping

Kim był błogosławiony Adolf Kolping?

Katolickim kapłanem a przede wszystkim duszpasterzem i ojcem rzemieślników, oto główne obszary działalności bl. Adolfa Kolpinga [1813-1865]. Urodzony w Kerpcn pod Kolonią, wychowywał się w ciężkich warunkach materialnych. Po ukończe­niu szkoły podstawowej rozpoczął praktykę w warsztacie szewskim, chociaż jego skrytym pragnieniem było uczyć się dalej, by zostać księdzem. Pracował przez 10 lat, przenosząc się z warsz­tatu do warsztatu. Jednak powołanie zwyciężyło. Dzięki pomocy córki właściciela majątku i poparciu proboszcza mając 23 lata zaczął uczęszczać do gimnazjum w Kolonii, zarabiając jed­nocześnie na utrzymanie. Po studiach teologicznych w Monachium i Bonn 13 kwietnia 1845r. przyjął święcenia kapłańskie w kościele franciszkanów – minorytów w Kolonii i zostai wikariuszem w Wuppertal-ElberfeId [Zagłębie Ruhry].
Tam poznał życie robotników w dobie przemian społecznych wczesnego kapitalizmu. W tym czasie, z powodu załamania się systemu cechowego wielu czeladników utraciło możliwość mieszkania w domu swego pracodawcy. By temu zapobiec wstąpił do założonego przez tamtejszego nauczyciela, Związku Czeladników, a następnie sam został prezesem i duchowym przy­wódcą tego Związku. W połączeniu się ludzi znajdujących się w podobnej sytuacji życiowej, kierujących się Ewangelią, widział ks. Kolping właściwą drogę walki z problemami socjalnymi. Uważał, że przewrót społeczny może nastąpić przede wszystkim poprzez zmianę wewnętrzną samego człowieka.
Ks. Kolping wygłaszał setki kazań i napisał wiele arykułów propagujących idee społecznej nauki Kościoła, stając się jed­nocześnie jej realnym wykonawcą. W ciągu krótkiego czasu pow­stało wiele nowych związków zwanych ,,Rodzinami Kolpinga”, gdyż był On ich “ojcem”, a jego idee i działalność zyskały rozgłos na całym świecie.
27 października 1991 r. ks. A. Kolping został zaliczony przez Jana Pawia II w poczet błogosławionych. Sam Ojciec Św. powiedział o nim, ze “jest wzorem do naśladowania dla współczesnego świata”.

 

Miejsce Rodziny Kolpinga w Kościele…
Pan Bóg – Główny Archilekl Wszechświata – wyposaża człowieka w przymioty pozwalnjące mu stać się współwykonawcą “Wspólnego Domu” dla całego rodzaju ludzkiego. Funkcjonalność i służebność tego “Domu” względem człowieka uzależniona jest od tworzenia go zgodnie z Bożym planem roz­woju świata. W przeciwnym wypadku może on być “niewygod­nym mieszkaniem” dla człowieka, a nawet ulec całkowitemu roz­padowi (skażenie ekologiczne, zbrojenia, rewolucje społeczne itp.). Chcąc temu zapobiec Bóg pouczył człowieka przez SŁOWO i oczekuje od niego takiego owocu, który byłby wypełnieniem Bożej myśli względem świata, w którym realizuje się jego zbaw­ienie (Rdz. l, 28).
Kościół jako “Mistyczne Ciało” Jezusa Chrystusa realizuje swoje posłannictwo jeśli zarówno duchowni jak i świeccy czują się współodpowiedzialni za oblicze świata jako “Wspólnego Domu”, w którym każdy ma swoje zadanie do spełnienia. Apostolat ten przybiera podwójną formę: indywidualną oraz zespołową.
“Nie dopuśćcie aby Kościół miał być nieobecny w jakimkol­wiek środowisku życia, waszego (…) narodu. Zaczyn Chrystusowej Ewangelii musi przenikać wszystko i wszystko musi być oświecone światłem Chrystusa. Dokonanie tego jest waszym obowiązkiem. “(Jan Paweł II) Przesłanie to swoje urzeczywistnie­nie znajduje w różnego rodzaju grupach, ruchach, wspólnotach, stowarzyszeniach itp.” w których świeccy katolicy uświadamiając sobie chrześcijańską tożsamość szukają odpowiedzi na nowe wezwania, jakie stawia przed nimi Kościół i współczesny świat. W Kościele jest zatem miejsce na apostolskie działanie każdego wierzącego, w ramach “Nowej ewangelizacji”.
….. i w świecie.

 

Współczesna rodzina stając w obliczu przemian w świecie i powstałych zagrożeń takich jak obojętność religijna, niewiara, ateizm, demoralizacja, materializm, nędza materialna i moralna, niesprawiedliwość społeczna itp. – nie może sama sprostać swoim zadaniom. Jednoczenie się wokół podobnych problemów daje możliwość oddziaływania na ich źródło i przyczyny. Zrzeszanie się w struktury zorganizowane daje możliwość czynnego włączenia sic w życie społeczne, gospodarcze i polityczne regionu i państwa – z praktycznym zastosowaniem tam społecznej nauki Kościoła, będącej urzeczywistnieniem “Dobrej Nowiny” Jezusa Chrystusa.
Tak rozumiał to bł. Adolf Kolping, który doświadczywszy w życiu braku społecznej sprawiedliwości i miłości, będąc kapłanem ukazywał bezrobotnym sposoby zabezpieczenia rodzinie podstawowych warunków do życia, a tym samym właści­wego poziomu moralnego, mającego wpływ na osiągnięcie zbaw­ienia. Jego zaangażowanie w sprawy współczesnego mu świata pracy, być może pozwoliło uchronić Zachód Europy od krwawej rewolucji społecznej. Sytuację XIX w. można porównać do obec­nej, jaka powstała w krajach Europy środkowo-wschodniej.
Tak jak wtedy i obecnie Katolickie Stowarzyszenie “Rodzina Kolpinga” pragnie przez swoje czynne zaangażowanie w różne dziedziny życia ludzkiego, włączyć się aktywnie w budowanie Królestwa Bożego na ziemi, kierując się przesianiem Ewangelii i w duchu bl. A. Kolpinga.

 

Jakie ma zadania?
“Nie mówcie pięknych słów lecz róbcie, a dzięki czynom bodziecie ludźmi”(bł. A. Kolping)
Pomoc społeczna jest niewątpliwie potrzebna, ale nie wystarcza na długo. Dlatego stale zaangażowanie w dużej wspólnocie może okazać się na dłuższą metę pomocniejsza w pokonywaniu wszelkich trudności życiowych. Ważną sprawą jest również doświadczenie i wiedza. “Rodzina Kolpinga” umożliwia kontakty z ludźmi, dzięki którym może rozwijać się wymiana doświadczeń i informacji. Dzięki zrzeszeniu się w Związku Centralnym i Międzynarodowym ma dostęp do kwalifikowanej kadry, która poprzez szkolenia pomaga członkom Rodziny zdobywać wiele nowych umiejętności, mogących znaleźć zastosowanie w dalszym życiu. Główną zasadą postępowania jest hasło :
“Razem, a nie pojedynczo”.
Praca kształceniowa – w rozumieniu Kolpinga – oznacza nie tylko przekazywanie wiedzy rzeczowej, ale wskazywanie właściwych systemów wartości, co realizuje się przez ciągłą formację. Jej głównym celem powinna być konkretna pomoc w przezwyciężaniu problemów powstających we wszystkich sferach życia. Aktywność kształceniowa “Rodziny Kolpinga” ukierunkowana jest na rozszerzanie horyzontów myślowych, by zachęcić siebie i innych do działania i zaangażowania się w sprawy swojej rodziny, Kościoła, najbliższego środowiska, narodu i państwa zgodnie z zasadą “sprawiedliwości i miłości społecznej”. Na przykład Rodzina Kolpinga w Krakowie, w Nowym Bieżanowie dysponuje pracownią komputerów. Dzięki uczestnictwu w organizowanych tam szkoleniach wielu młodych bezrobotnych ludzi znalazło pracę.

 

Jak jest zorganizowana “Rrodzina Kolpinga”?
Parafialna “Rodzina KOLPINGA” jest grupą osób skupionych wokół parafii, działających w duchu idei propagowanych przez bł. A. Kolpinga i społecznej nauki Kościoła. Jej prezesem jest zawsze ksiądz katolicki danej parafii, a ze strony świeckiej na jej czele stoi przewodniczący. Do założenia “Rodziny Kolpinga” potrzebnych jest minimum 15 osób. Poszczególne Rodziny są niezależne, mają osobowość prawną, same ustalają i realizują swe zadania. Mogą także uczestniczyć w projektach realizowanych przez Związek Centralny Dzielą Kolpinga w Polsce. Jednostką nadrzędną jest Międzynarodowe Dzieło Kolpinga, z siedzibą w Kolonii, którego Prezesem jest ks. Axel Werner, a Sekretarzem Generalnym p. Hubert Tintelott.
W Polsce działa w Chwili obecnej 31 Rodzin Kolpinga. Pierwsza Rodzina powstała w Stanisławiu k. Kalwarii Zebrzydowskiej w 1990 r. Większość Rodzin znajduje się na terenie Polski południowej. Rodzina Kolpinga w Szczecińskiem działa za zgodą ks. Arcybiskupa na terenie całej Diecezji Szczecińsko-Karnieńskiej. 

Siedzibą naszej Rodziny jest parafia p.w. św. Antoniego w Szczecinie Warszewo ul. Szczecińska 14.

Jeżeli jesteś zainteresowany naszą działalnością skontaktuj sią znami.
Ks. Dariusz Knapik tel. 091-426-93-93
. Lidia Niewiarowska – przewodniczący tel. 091-453-42-32 mail: lidia@panda.home.pl
. Halina Wilczyńska – sekretarz tel. 091-433-82-59

 

Zapraszamy – Razem możemy więcej.